Chcesz zachować instrukcję, artykuł albo potwierdzenie rezerwacji. Zrzut ekranu obejmuje tylko fragment, a zwykła zakładka nie przechowuje treści strony. PDF bywa wygodnym wyjściem: otworzysz go później i wyślesz jako jeden plik. Pod warunkiem, że przed zapisaniem spojrzysz na podgląd.
Chrome drukuje stronę tak, jak pozwala na to jej układ i reguły przygotowane przez autora. Dlatego wynik nie musi wyglądać identycznie jak karta przeglądarki. Menu może zniknąć, tło zmienić kolor, a długi artykuł rozłożyć się na kilkanaście kartek. Czasem to zaleta. Czasem dopiero w podglądzie widać, że połowy materiału brakuje.
Najprostsza droga do pliku
Otwórz stronę i uruchom drukowanie z menu Chrome. Na Windows i Linuksie działa Ctrl+P, na Macu Command+P. Jako miejsce docelowe wybierz zapis do PDF, przejrzyj podgląd, a następnie zapisz plik w wybranym folderze. Google omawia okno drukowania w instrukcji drukowania z Chrome.
Nie wybieraj fizycznej drukarki, jeżeli chcesz tylko plik. Brzmi banalnie, ale w pośpiechu łatwo potwierdzić ostatnio użyte urządzenie. Przeczytaj pole miejsca docelowego przed kliknięciem przycisku. Sprawdź też nazwę pliku, żeby tydzień później nie szukać instrukcji wśród pięciu dokumentów nazwanych "wydruk".
Podgląd jest częścią pracy
Przejrzyj początek, środek i koniec dokumentu. Zwróć uwagę, czy nagłówki nie zostały same na końcu strony, czy tabeli nie ucięto z prawej strony i czy ilustracje nie zasłaniają tekstu. Jeśli wynik jest nieczytelny, wypróbuj ustawienia układu, marginesów i skali dostępne w oknie drukowania.
Przy szerokiej tabeli pomocna może być orientacja pozioma. Nie zmniejszaj jednak skali tak mocno, że całość zmieści się kosztem czytelności. Lepiej mieć dodatkową stronę niż dokument wymagający ciągłego powiększania. Jeżeli witryna udostępnia własny przycisk pobrania raportu, porównaj jego wynik z wydrukiem strony.
Wybranie zakresu stron przydaje się, gdy interesuje Cię tylko fragment. Najpierw ustal jego numery w podglądzie, dopiero potem wpisz zakres. Numeracja widoczna w artykule lub raporcie nie zawsze odpowiada numerom kartek generowanego PDF. Po zapisaniu sprawdź, czy rzeczywiście zachowałeś właściwy rozdział.
Dokument nie jest kopią całej aplikacji
PDF zachowuje rezultat wydruku, a nie działający serwis. Nie licz na to, że rozwijane listy, wyszukiwarka czy przycisk pobierania raportu zaczną działać w nim tak samo jak w przeglądarce. Materiał dostępny dopiero po dodatkowym kliknięciu może wymagać osobnego otwarcia przed zapisaniem.
Jeżeli strona oferuje oficjalny dokument do pobrania, zwykle warto zacząć właśnie od niego. Faktura wygenerowana przez usługę i wydruk panelu z listą faktur to dwa różne pliki. Przed przesłaniem dokumentu komuś innemu upewnij się, że wybrałeś właściwy rodzaj kopii.
Podobnie z rezerwacją: zapisz potwierdzenie zawierające potrzebne dane, nie samą stronę wyszukiwarki. Jeśli usługodawca wymaga konkretnego biletu lub kodu, korzystaj z dokumentu udostępnionego przez niego. Zwykły wydruk strony nie zmienia zasad korzystania z usługi.
Sprawdź gotowy plik, zanim zamkniesz kartę
Otwórz zapisany PDF z folderu na komputerze. Sprawdź liczbę stron i kilka charakterystycznych fragmentów. Spróbuj wyszukać słowo z dokumentu. Jeśli zamierzasz korzystać z niego bez internetu, wykonaj próbę właśnie na lokalnym pliku, a nie na nadal otwartej stronie źródłowej.
Nie wysyłaj prywatnego dokumentu do przypadkowego konwertera tylko po to, żeby poprawić margines. Najpierw wykorzystaj lokalny podgląd. Przy materiałach zawierających dane osobowe sensowniej poświęcić chwilę ustawieniom niż tworzyć kolejną kopię na nieznanym serwerze.
Nazwa, folder i adres źródła
Przy własnym archiwum wybierz prosty schemat, na przykład temat i datę zapisania. Data pomaga odróżnić dwie wersje instrukcji, jeśli autor później ją zmieni. W osobnej notatce zachowaj adres strony. PDF przechowuje kopię, ale do sprawdzenia aktualnej wersji nadal potrzebujesz źródła.
Na koniec usuń nieudane próbne wydruki, o ile masz już sprawdzony plik. Dzięki temu nie pomylisz uciętej wersji z właściwą. Kilka minut kontroli przy zapisywaniu daje więcej niż idealny system folderów pełen dokumentów, których nikt nigdy nie otworzył.